Dużo czasu mało czasu

Kwiecień 20, 2008 at 8:03 pm Dodaj komentarz

Jak każdy dobrze wie im więcej mamy zajęć tym więcej czasu, a im więcej nic nie robimy tym bardziej tego czasu mamy mało. Tak tak nie pomyliłem się. Taka zależność istnieje w przyrodzie i nie jest to tylko absurd, a prosta logiczna zasada. Ludzie którzy angażują się robią dużo szanują swój czas i starają się go jak najlepiej wykorzystać, natomiast osoby, które narzekają na jego brak z reguły mają pomieszane priorytety i np. zamiast zająć się budową związku godzinami przesiadują przed zajęciami, które do niczego dobrego ich nie prowadzą. Ważny jest rozwój osobisty, ale należy go wyważyć i nie popadać w egoizm. Nalezy kierować się naczelną zasadą pomagaj.

W czasie po ukończeniu Liceum ogólnokształcącego, zdaniu matury i okresie wyboru dalszej edukacji korzystałem z kilku zasad, które dziś uważam za pozytywne i prawidłowe.

1. Pierwszą z nich był wybór drogi kształcenia. Doszedłem do wniosku, że należy wykształcić się w bardzo rzadko spotykanej profesi, ale dość chwytnej przez rynek, ciekawej, spełniającej i dającej duże możliwości. Nie interesowało mnie wtedy wybranie tego co wszyscy, nawet kosztem straconego roku. Wiedziałem co chcę miałem strategie i zadziałałem.

2. Wyjdź w świat” to druga naczelna zasada, której się poddałem. Moje miasto stało się już zbyt małe. wiedziałem, że więcej już tam nie zrobię. Oczywiście cały czas robie co w mojej mocy bym mógł pomóc w jego promocji. Jednak potrzebowałem nowego nieznanego terenu, dużo większego niż małe podwarszawskie miasteczko 🙂 I tak wyszukałem kilka ciekawych możliwości z których dziś jestem zadowolony. Jest to dla mnie duże pole doświadczalne oraz miejsce w którym poznaje różne osoby z całej Polski.

3. Wybiegać w przyszłość. Staram się jak najbardziej wybiegać w przyszłość. Wiem, że wiele z projektów które dziś mam w głowie nie jestem w stanie zrealizować. Jenak okazuje się po jakimś czasie, że przychodzą odpowiednie okoliczności do realizacji tych planów. Taka sytuacja jest możliwa tylko i wyłącznie gdy myślimy perspektywicznie. Szukamy różnych rozwiązań, a tam gdzie ich nie ma szukamy innej drogi.

4. Ludzie. Tak to dość trudna sprawa. Ludzie są różni z jednymi można współpracować z innymi nie. Dlatego też jeśli w twoim środowisku pojawią się osoby o bardzo negatywnym nastawieniu do świata jak najszybciej odsuń ich od siebie.

5. Nie podążaj za tłumem. Sposób ten jako tako opisany został w punkcie pierwszym. Chodzi przede wszystkim o to by nie ulegać bezwarunkowo opinii większości. Nie wolno robić tego co wszyscy, należy dbać o pewną odrębność, indywidualność i coś w stylu elitarności.

Na zakończenie pewna deklaracja, która dla mnie osobiście wnosi dużo do myślenia i sposobu działania.

Dążę do tego, aby być w pełni samo stanowiącą się jednostką.

Wędrownictwo to nie żadna zabawa czy gra- to DROGA. Droga przez życie do obiektywnych wartości, ku Prawdzie. Nie jest czymś niewłaściwym przewracać się na tej drodze, grzechem jest natomiast leżeć i nie próbować się podnieść.

Jako wędrownik, dążąc do poznania obiektywnych pojęć, nie kieruję się formalnymi regulaminami i ogólnie przyjętymi schematami- w moich wyborach pomaga mi własne sumienie i trzeźwe spojrzenie na świat. Przecież to, co powszechnie akceptowane wcale nie musi być dobre ani prawdziwe. Najważniejszą wartością w moim życiu jest drugi człowiek, dlatego też staram się nigdy nie poświęcać jego dobra dla osiągnięcia zamierzonych przeze mnie celów.

Robię to, co jest do zrobienia. Dążę do tego, aby wszystkie moje działania spełniały jakąś funkcję, były użyteczne.

Staram się nie postępować automatycznie i unikam wszelkich uzależnień- zarówno od używek jak i od ludzi. Uważam, że to pomaga w jasnym spojrzeniu na świat i trzeźwym myśleniu.

Moją wędrówkę traktuję jako metaforę mojej drogi życiowej i realizuję ją we wszystkich jej aspektach: fizycznym, intelektualnym, społecznym i duchowym.

Moim naczelnym imperatywem jest nieustanny rozwój i ciągłe parcie naprzód.

Pozdrawiam i dziękuje za przeczytanie tego artykuliku 🙂

Advertisements

Entry filed under: Rozwój osobisty.

Muzyka na kwiecień – „Jednoczas” i „Debiut” Czesław Śpiewa „Syndrom” postprodukcja

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Profil użytkownika Paweł Konrad Kocik

Archiwum

Strony

Statystyki

  • 86,099 odsłon

Top Clicks

  • Brak

%d blogerów lubi to: